Drzwi

Korytarz upiorów łączy
Sen z życiem
I życie ze snem.
Idę przez sen jak przez życie,
Idę przez życie śniąc.
Otwieram drzwi po kolei,
A drzwi jest siedem.
Za pierwszymi drzwiami -
Stworzenie świata:
Chaos, a potem
Blask i dźwięk.
Za drugimi drzwiami
Królewny śpiące w kryształowych trumnach,
I królewicze i błędni rycerze.
Za trzecimi drzwiami
Ikar odrywa się od ziemi
I z uśmiechem zbiera
Na woskowe skrzydła
Krople słońca,
Jak ciężki, słodki miód.
Za czwartymi drzwiami
Ikar umiera na pustyni,
Diogenes gasi latarnię,
A strachy - potworki
O wyłupiastych oczach
Wyłażą z kątów.
Piąte i szóste drzwi
Prowadzą do nikąd:
Za nimi lalki mają puste oczodoły,
A szmaciane arlekiny ukazują
Rozdarte serce z trocin.
Siódme i ostatnie drzwi
Są zamknięte...
Co jest za nimi - nie wiem...


powrót