Śpiąca Królewna

Jam śpiąca królewna, mała, złotowłosa panna
Zapatrzona w błękity i ciszę,
Na promieniach wisi moja trumna szklana,
Wiatr ją kołysze.
Zapomniałam, nie wiem gdzie moja korona, -
Dawno, dawno odeszłam od ludzi...
Serce zamilkło, - jestem uśpiona...
Kto mnie obudzi?
Zza sinego morza i zza gór wysokich
Idzie dobra wróżka, idzie wiosna,
A którędy przejdą jej powiewne kroki -
Wszędzie kwiaty rosną.
Idzie z nią Królewicz Maj /czuję w szklanej trumnie/
Zimne bzy mi niesie w podarunku
Przyjdzie, klęknie, spojrzy kojąco, dumnie
I obudzi serce pocałunkiem.
Pryśnie kryształowa moja trumna szklana
I otworzę oczy nieprzytomne, ślepe,
A on powie:" powstań złotowłosa panno!
Serce twe ożyło, odrzuć krepę!"


powrót